Soms kom je in situaties terecht die je tot in het diepste van je ziel laten voelen: Ik Leef. Ik Ben Dankbaar.

Dat gevoel heb ik de afgelopen drie maanden regelmatig gehad, maar toen ik in een bergdorpje in de regio Chiapas (Mexico) verbleef, bleef het als een soort magische deken om me heen hangen.

In San Cristobal de las Casas ontmoette ik Carina, een Duitse van 33 die 7 jaar in India heeft gewoond, Indiase geneeskunde heeft gestudeerd, heel down to earth is en met wie ik meteen intens klikte. Absoluut een persoon die in de categorie Mooie Mensen thuishoort, en wie ooit hopelijk nog eens mijn pad kruist.

Carina ontmoette Carlos, een Mexicaan die prachtige sieraden maakt. Carlos nodigde ons uit om naar het afgelegen dorpje zo’n 2.5 uur rijden vanaf San Cristobal te gaan. Hier woont hij een aantal maanden per jaar, samen met de 10 vaste bewoners van de zogenaamde community en soms met extra tijdelijke helpers.

Het werk van Carlos. Word er zo blij van!

Het idee achter de community is dat we als mens zijnde veel te veel worden opgeslokt in zaken die er eigenlijk niet zo toe doen, en dat het fijn is om terug te gaan naar de basis.

 

Want wat heb je nodig om te leven?

Een dak boven je hoofd (dus die maken ze zelf), eten (dus dat verbouwen ze zelf), schoon water (dus hebben ze een bergrivier bij wijze van achtertuin). En daarbij: fijne mensen. Er wordt voor elkaar gezorgd, er wordt gebruik gemaakt van elkaars kwaliteiten, er wordt vooral veel samen gedaan.

Ook merk je dat zowel de Mexicaan als de buitenlander die zich er vast gevestigd heeft, veel meeneemt vanuit de Maya cultuur. Waar dit tijdens mijn verblijf in de community het mooiste in naar voren kwam, was tijdens het saunaritueel.

Hier begon het dankritueel: met zijn achten hand in hand in de cirkel staan. Daarna kropen we de sauna in en ging het avontuur verder..

 

Ik zie mezelf nu niet opeens ook dagelijks op een trommel slaan en dankgebedjes opzeggen terwijl ik in een bloedheet donker hol zit, maar hoe mooi is dit om bij stil te staan:

 

 

 

We bedanken de aarde.

We bedanken het universum.

We bedanken dat we er mogen zijn.

We bedanken dat alles wat we nodig hebben, hier is.

We denken na over hoe we een beter, liever, mooier leven kunnen leiden.

Hoe we minder kunnen klagen en meer kunnen genieten van wat is.

 

Een rivier als achtertuin.. Ik kan het iedereen aanraden.

De sauna (door henzelf zelfgemaakt, uiteraard) fungeert volgens deze Maya traditie als een soort baarmoeder: je voelt je veilig en geborgen en dankbaar voor alles wat er in jouw leven geboden wordt. Je zweet, wat inhoudt dat je alles loslaat wat niet goed voor je is. Als je daarna de sauna verlaat en de koude rivier ingaat, voel je je als herboren: gesterkt, met vertrouwen in alles wat op je pad komt.

Nu ga ik in Nederland wel vaker naar de sauna, en voel ik me ook dan fijn en uitgerust, maar dit was echt een ervaring op een ander level. Toen ik erna in het ijskoude rivierwater lag te dobberen, ervoer ik een intense rust. Ik zag de wereld met nieuwe lachende ogen, met ogen die ik gelukkig sowieso al durfde te openen de afgelopen maanden. De wereld was opnieuw weer een stukje mooier.

Is de wereld niet prachtig?

Ik besloot om bij te houden waar ik dankbaar voor ben. Elke dag drie dingetjes opschrijven die me blij hebben gemaakt. Dat kunnen grote dingen zijn, maar ook hele kleine. Ik zal er een paar met je delen.

 

 

Ik ben dankbaar voor de tandloze lach van dat schattige omaatje met hele lange vlechten met linten.

Ik ben dankbaar voor het ontroerende berichtje van mijn goede vriend Jos.

Ik ben dankbaar voor het ontdekken dat je de bloemen van kalebassen ook kunt eten (nou jaaaa!).

Ik ben dankbaar voor de lol en goede gesprekken die ik met Carina en Carlos had.

Ik ben dankbaar voor…

Te mooi om niet met je te delen. Zeg maar dank 😉

En jij? Sta jij weleens stil waar je dankbaar voor bent?

Zullen we, ook al hebben we geen zelfgemaakte sauna en een rivier als achtertuin,
proberen elke dag te kijken naar al het moois dat het leven ons brengt?

Bedankt voor het lezen.

Liefs, Tunteya