‘Hello snowwhite with the red nose! How are you?’


– Geen grap, dit is tegen me gezegd. En deze snowwhite vermaakt zich prima! Toen ik dit verhaal schreef zat ik met mijn verbrande harses op Caye Caulker, een eiland van Belize. Wat is het chill daar! Geniet je met me mee?

Blij hoofd. YAY!

Er rijden hier geen auto’s, alleen golfkarretjes en fietsen. Er is een lange hoofdstraat met barretjes en restaurantjes en er zijn aardig wat touroperators en duikscholen (eentje heet Anda de Wata.. Zeg dit hardop en je zit meteen in een relaxte rasta-stand, toch?!).

Er is een rastaman die rondfietst met cinnamonrolls en brownies en als je even langer met hem praat, verschijnt er een twinkelende lach van oor tot oor als hij je fluisterend vertelt dat ie ‘misschien wel speciaal voor jou een magic brownie’ in de aanbieding heeft. Hij buldert van het lachen als ie na je afwijzing wegfietst, het peace teken geeft en ‘no problem, go slow and go with the flow’ roept; een zin die je overal op Caye Caulker hoort.

Please leave nothing but your footprint.

Er is in de hoofdstraat hiphop en R&B en azonto en vooral heel veel reggaemuziek. Maar er is ook heel veel stilte als je de andere kant van het eiland bezoekt.

En dat doe ik graag.

Betoverende mangroves..

Het enige geluid dat er is is dat van het water dat door de mangroves stroomt, de vogels die fluiten en de bomen en planten die ritselen. Het water heeft fantastische kleuren blauw die ik niet aan je kan omschrijven zo betoverend is het. De palmboombladeren maken een relaxed achtergrondgeluidje waar je snel aan kunt wennen; je loopt als vanzelf mee op de flow van de natuur.

Ik had dit vroeger nooit van mezelf kunnen denken maar wow, wat word ik er intens blij van. Ik vind het heerlijk om er uren in mijn eentje rond te banjeren, ergens aan de rand van het water te gaan zitten, mijn boek te lezen, een hond tegen te komen die lekker bij me komt liggen, en gewoon, alleen maar te zien hoe het water tegen boomwortels aankabbelt.

B. E. A. uuuuutiful!

Release your inner-hippie! 😉

Het leven voelt zo simpel, zo back to basic hier, dit is echt waar ik behoefte aan heb gehad, en nog steeds heb. Ik huur met een Amerikaans en Zwitsers meisje (die ik vanaf dag 1 in Belize City ontmoet heb) een aftands hutje op een afgelegen stukje strand en ik ben dolgelukkig. We hebben gedanst, we hebben pantyrippers gedronken (cocktails met coconut rum) en nog veel meer leuke mensen ontmoet. Belizianen of andere reizigers; iedereen sluit bij elkaar aan.

One love!

 ‘Go slow and go with the flow’. Dat deden we ook toen de stroom uitviel toen we in een barretje zaten. Pikkedonker was het ineens en nergens was meer muziek te horen. Toen keek ik omhoog en geloof me, ik heb de mooiste sterrenhemel ooit gezien. Alles leek superdichtbij, sterren fonkelden en twinkelden me tegemoet!

Oooh en weet je wat ook te gek was? Een halve maan zien, maar dan horizontaal. Ik had er nooit over na gedacht dat die er in een ander werelddeel anders bij zou hangen. Hier stond ie in ieder geval in de chillstand en ik deed mee.

Ja.. Go slow. Ik doe waar ik zin in heb, wat ook betekent dat ik soms doei zeg tegen alle leuke mensen hier omdat ik niet elke dag zin heb in pantyrippers of ander alcoholgebeuren of drukte. Ik zie jullie straks wel weer. Geniet ik ondertussen van een kokosnoot van de coconut-rasta.

Deze snowwhite with the red nose blijf voorlopig nog wel even in Belize hangen. Als je meer foto’s wilt zien, check dan mijn Instagram.

One love!

Liefs, Tunteya