Ik voel me klein en groot.
 Licht en donker.
Alleen en verbonden.
Ontspannen en vol energie.
Wakker, en toch alsof ik droom.

 

Wauw.. Zo mooi!

 

Ken je dat gevoel, dat je echt voelt dat je leeft? Niet zomaar wat rond dwarrelt, maar echt onderdeel bent van een groter geheel? Dat alles goed is zoals het is, dat jij en alles rondom je, bestaat uit liefde?

En zo ja, wanneer voel je dat? Is het iets wat je ter plekke op kunt roepen, of waarvoor je diep moet graven om er (weer) te komen? Of heb je bepaalde voorwaarden nodig? Herken je überhaupt wat ik vertel?

Wanneer vergat jij alle tijd en ruimte om je heen?

Wanneer lachte jij voor het laatst zo hard, dat je de hele kamer vulde met geluk?

Ik stond hier echt te stuiteren van de lol die ik had, omdat ik het zo vies vond om een vis schoon te maken. De restauranteigenaar die me liet ‘helpen’ gierde met me mee.

Hoe kijk jij naar het leven? Ben je er boos op? Teleurgesteld over? Voel je je verbitterd? Verban je negatieve gevoelens? Hoe ga je om met angst? Waar ben jij bang voor?

Durf je je kwetsbaar op te stellen? Durf je fouten te maken, in het diepe te springen?

Laat je je neerhalen door tegenslag, of leer je ervan en ga je verder? Ben je een slachtoffer van je eigen gedachten? Denk je dat de wereld tegen je is? Hoe komt dat denk je?

Ben je verliefd op het leven? Durf je het avontuur aan te gaan? Wat zou jij nou ECHT graag willen? Wat laat jouw hart sneller kloppen?

Wat betekent succes voor jou? Durf je stappen te zetten om je dromen te verwezenlijken? Wat houdt je tegen? Waarom?

Wat betekent ‘een goed leven leiden’ voor jou? Doe je dat? Wat is ervoor nodig om dat te doen?

Zomaar een paar vragen die ik mezelf stel terwijl ik omringd word door de diepe jungle van Belize, met zijn geritsel en gekraak, met zijn oplichtende vuurvliegjes naast – en zijn adembenemend mooie fonkelende sterren aan de hemel boven mij.

 

Het uitzicht van mijn verblijf aan de Hummingbird Highway. Middenin de jungle, met een rivier en waterval als achtertuin.. Wauw! (ook met heel veel muggen en andere schepsels die mijn benen heerlijk vonden trouwens, maar dat terzijde 😉 )

Ik voel me klein en groot.
Licht en donker.
Alleen en verbonden.
Ontspannen en vol energie.
Wakker, en toch alsof ik droom.

Ja, ik ken het gevoel alsof ik echt leef. Dat ik onderdeel ben van een groter geheel.
Dat alles goed is zoals het is. Dat alles liefde is.

Het is het mooiste gevoel wat er bestaat.
Of je daar nou een sky full of stars bij nodig hebt of niet: Ik wens jou hetzelfde toe.
Stel jezelf alle vragen, en laat je hart antwoorden.

Mijn in Caye Caulker gekochte ‘Sky full of Stars’ – ketting die me steeds herinnert aan alles wat met elkaar in verbinding staat.

 

Liefs, Tunteya