Vasthouden wil ik
aan het concept
van wie ik denk
dat ik ben maar

ik voel dat het tussen
mijn vingers glipt

Want er zijn miljarden
caleidoscopische fragmentaties die
verspringen

veranderen van
moment tot moment

Ik ben niet meer wie
ik gisteren was en
zal vandaag niet zijn wie
ik morgen ben en

zo zal elk moment van
hoe we de wereld waarnemen
verschillend zijn

Dus wat rest je nog
meer dan liefdevol
verwonderend te kijken naar

elke versie van jou
die zich aandient?

– Tunteya